akis-aigio

U2 Athens 3/9/2010

2010-09-04T13:30:00.000-07:00

Από το Αίγιο στην Αθήνα για την συναυλία.
Λιτή, απέριττη, πολύ ανθρώπινη η έναρξη.
Ας την μοιραστούμε όλοι μαζί, ειδικά με εσάς που δεν καταφέρατε να την παρακολουθήσετε.

Ο εφιάλτης επιστρέφει???

2010-08-27T10:16:00.001-07:00

Ελπίζω πως όχι.
Φωτιά ξέσπασε στο Αίγιο, δίπλα στο χωριό Κρόκοβα. Καίει περιοχή, που είχε καεί και πάλι στης φωτιές της Αιγιαλείας το 2007. Η αλήθεια είναι, ότι μετά την καταστροφή του 2007, είχαμε ξεχάσει το ήχο των πυροσβεστικών αεροπλάνων.

night stars aigio

2009-11-28T04:03:00.001-08:00

Νύχτες με ξαστεριά, νύχτες καλοκαιριού, στο κατώφλι του χειμώνα. Όμορφος, πεντακάθαρος νυχτερινός ουρανός, πάνω από την μικρή μας πόλη.

Απογευματινή βόλτα στην κορφή του Κλωκού.

2009-11-21T10:04:00.000-08:00

Μεσημεράκι Σαββάτου και αποφάσισα με ένα φίλο, να πάμε μέχρι την Παναγία, στην κορφή του Κλωκού. Είναι η πρώτη φορά που ανεβαίνω μεσημέρι προς απόγευμα και ομολογώ ότι άξιζε και με το παραπάνω. Άλλα χρώματα, άλλες εικόνες και στην κορφή, η απόλυτη ησυχία, ηρεμία, μιας και η φύση ετοιμαζόταν για τον βραδινό της ύπνο.

Παναχαϊκό και ορεινή Ναυπακτία στο βάθος δεξιά.

Ερύμανθος με λίγα χιονάκια

Κάπου εκεί στο βάθος, πρέπει να είναι το Μαίναλο

Γκιώνα και κάτω χαμηλά το Αίγιο

Βαρδούσια με την κορφή του «Κόρακα» και τα Τροιζόνια κάτω χαμηλά στην θάλασσα

Χελμός ……. Με την χιονισμένη Νεραιδοράχη και τον «Αρισταρχο» στην κορφή του

Η κορφή

Το χωριό "Πυργάκι"

Ο γραφών

Και η παρέα του

Κάτι που δεν πίστευα ποτέ να δω. Το φαινόμενο της «Πυραμίδας», στον Κορινθιακό κόλπο. Στο βάθος, μέση και αριστερά φαίνεται ο Παρνασσός.

Το βιβλίο επισκεπτών που είχα ανοίξει την Άνοιξη που μας πέρασε, υπάρχει και μάλιστα γεμίζει σιγά-σιγά.

Επιστροφή στο χωριό της Φτέρης με μια έκπληξη…. Έτοιμα τα ελατάκια για την Κυριακάτικη (???) δεντροφύτευση

Καληνυχτίζουμε τον γερο-πλάτανο της πλατείας της Φτέρης και επιστρέφουμε στο Αίγιο

Όμορφα ήταν. Άλλα τα απογευματινά χρώματα, πιο διαφορετικά, πιο γαλήνια ίσως.
Η επόμενη εξόρμηση στο αγαπημένο μου βουνό θα γίνει με τα πρώτα χιόνια. Σκέψεις και για χειμερινή διανυκτέρευση στο εκκλησάκι και πρωινές φωτογραφίες την επομένη, με τον ήλιο που θα ξεπροβάλει από τον Γεροντόβραχο του Παρνασσού. Υγεία να έχουμε και όλα θα γίνουν.

Corinthian Gulf

2009-11-09T12:59:00.001-08:00

Εικόνες φθινοπώρου....εικόνες της φύσης.....εικόνες ουρανού και θάλασσας.

Σύννεφα πάνω από την πόλη

2009-10-18T12:48:00.001-07:00

Πολλές φορές, όταν ο καιρός είναι συννεφιασμένος και βαρύς, τον κοιτάμε με απογοήτευση και μελαγχολία.
Φαίνεται μουντός, βαρετός.
Πήρα την κάμερα και είπα να τον φωτογραφίσω και τελικά……. κρίνοντας από το αποτέλεσμα……. μόνο έτσι δεν είναι. Είναι ζωντανός, άγριος, «χρωματιστός», γεμάτος ενέργεια και ομορφιά.

Εθελοντική αναδάσωση στην Φτέρη Αιγίου

2009-10-18T07:18:00.000-07:00

Σήμερα Κυριακή 18/10 έγινε εθελοντική αναδάσωση στην Φτέρη Αιγίου στο όρος Κλωκος.

Το ραντεβού ήταν στο παλιό κατεστραμμένο σχολείο του χωριού της Φτέρης, το οποίο αναπαλαιώνεται. Ένα σχολείο το οποίο είχε καταστραφεί από τους Γερμανούς στον Β. Παγκόσμιο πόλεμο. Οι Γερμανοί, μετά το κάψιμο των Καλαβρύτων, στην επιστροφή τους από εκεί, έκαιγαν όλα τα χωριά που συναντούσαν στον δρόμο τους

Λίγο νερό από την πηγή…και ξεκινάμε για το δάσος

Αρκετός κόσμος (περίπου 100 άτομα), παρά την βροχερή ημέρα

Ιδιαίτερη αναφορά θα πρέπει να γίνει στον μικρότερο «φίλο του δάσους»…μόνο λίγων μηνών, που μαζί με τον μπαμπά του, συμμετείχε στην προσπάθεια.

Το επόμενο ραντεβού σε λίγες εβδομάδες και πάλι.

Νυχτερινές διαδρομές

2009-10-13T09:51:00.001-07:00

Πανσέληνος πάνω απ την μικρή μας πόλη

2009-09-04T14:43:00.001-07:00

Ένα πανέμορφο φεγγάρι λούζει το Αίγιο και τον Κορινθιακό.
Αρμονία, γαλήνη, ομορφιά. Οι θαυμάσιες εικόνες της φύσης.

Καλή μας νύχτα.......

(κλικ στην φωτογραφία για μεγέθυνση)

HOME (English with subtitles)

2009-06-28T15:06:00.001-07:00

Μια εκπληκτική ταινία.
Πολλοί δεν θα συμφωνήσουν μαζί της. Σεβαστή η άποψή τους. Σημασία όμως δεν έχει , μόνο, η γνώμη του καθενός. Για εμένα σημασία έχει να την δουν, όσοι περισσότεροι άνθρωποι γίνεται. Αφιερώστε 1,5 ώρα απ την ζωή σας για να την δείτε. Στα βιντεο-κλαμπ μπορείτε να την νοικιάστε, για να έχετε και ελληνικούς υπότιτλους.
(Στο χρονικό σημείο, λίγο πριν το τέλος της, στο 1:30:14, έχει εικόνες και από την καμμένη Ελλάδα του 2007).
Καλή συνέχεια.

Απόστολος Ρίζος- Να ΄μαστε μαζί

2009-06-20T15:18:00.001-07:00

Πέρασε σήμερα από το Αίγιο για μια συναυλία, ο Απόστολος Ρίζος. Ομολογώ ότι δεν τον ήξερα. Σήμερα όμως τον γνώρισα και κέρδισε έναν θαυμαστή…..ή μάλλον….. πολλούς θαυμαστές. Τόσους, όσους ήσαν στην πλατεία και τον άκουσαν.
Απόστολε….. σε περιμένουμε να έρθεις πάλι.

Στίχοι: Νίκος Ζούδιαρης
Μουσική: Νίκος Ζούδιαρης
Ερμηνεία: Απόστολος Ρίζος

Μ'άφησες σε κόσμο άγριο
"αύριο" μου είπες "θα 'ρθω αύριο"
και γω που χρόνια ζω εκεί
στης φαντασίας το κελί
Στα καινούρια μου τα όρια
έβαλα καινούρια περιθώρια
να μη με ψάχνεις σαν γυρνάς
να μπαίνεις μέσα να χωράς.

Η ζωή γλιστράει μέσα απ' τα χέρια μου
σαν άμμος ψιλή
Μια ευχή ανέβηκε στα χείλη μου
να 'μαστε μαζί

Όσο μεγαλωνει η απόσταση
τόσο δυναμώνει η απόφαση
να περιμένω σιωπηλά
σαν φλόγα εδώ στα σκοτεινά

Μ'άφησες σε κόσμο άγριο
"αύριο" μου είπες "θα 'ρθω αύριο"
και γω που χρόνια ζω εκεί
στης φαντασίας το κελί

31/5/2009.....Ανάβαση στον Κλωκό Αιγίου

2009-06-02T13:39:00.000-07:00

Την Κυριακή 31/5, ανεβήκαμε με έναν φίλο στον Κλωκο. Ευκαιρία για να δω, σε τι κατάσταση είναι το βουνό, μετά τις φωτιές του 2007.
Τα συμπεράσματα είναι τα εξής. Νέα δέντρα (για πεύκα μιλάω, γιατί για έλατα ούτε κατά διάνοια) δεν βρήκαμε πουθενά. Πιθανότατα να είναι μικρό ακόμα το χρονικό διάστημα που πέρασε από τις φωτιές.
Κατά τ άλλα….πολλά χρώματα, αρώματα και μια αλεπού, την οποία δυστυχώς, δεν πρόλαβα να φωτογραφίσω.

Τα σημάδια της φωτιάς ….. παντού

Η κορφή της «Παναγιάς» στα 1779μ....

Και η θέα από αυτήν…
Χελμός…

Παρνασσός…

Ερύμανθος….

Παναχαικό....

Αίγιο….

Ένα όμορφο «μπαλκονάκι»....

Κάτι που ήθελα να κάνω χρόνια…..να ανοίξω βιβλίο επισκεπτών στο εκκλησάκι-καταφύγιο….

Επιστροφή στο χωρίο της «Φτέρης».....

Και καφές στην πλατεία, στον Πλάτανο…(Για την ιστορία….ένας ελληνικός και ένας φραπέ…..2,4€....μόνο)

Είμαστε ίσως η μοναδική χώρα στον κόσμο…..που από τα 1800μ υψόμετρο…σε 2-3 ωρίτσες…μπορεί κάποιος να βρεθεί στην θάλασσα για μπάνιο και ουζάκι…

West Corinthian Gulf

2008-07-21T22:56:00.001-07:00

Vouraikos Canyon Descent 2008

2008-05-13T10:25:00.001-07:00

Μια ονειρεμένη διαδρομή, ένα ταξίδι στην φαντασία. Ένα φαράγγι που πρέπει να διαφυλάξουμε, να προστατέψουμε. Το καλοκαίρι του 2007, η πύρινη λαίλαπα, του άφησε κάποια μικρά σημάδια. Ας ελπίσουμε ότι θα μείνει αλώβητο το φετινό καλοκαίρι, για να μπορέσουμε να το αφήσουμε, κληρονομιά στα παιδιά μας.

Πατρινό Καρναβάλι 2008

2008-03-15T10:58:00.001-07:00

Καρναβάλι σημαίνει….. ελευθερία, διέξοδος, χαρά, διασκέδαση. Κανένας μας δεν σκεφτόταν τα προβλήματά του, την ρουτίνα του, γιατί απλά, ο χρόνος σταμάτησε τουλάχιστον για αυτές τις δύο ημέρες του Καρναβαλιού.
Υπομονή μέχρι το επόμενο.

Ανω-Διακοπτό (Κερνίτσα)

2008-02-16T13:27:00.001-08:00

Χιόνι.....ευλογία Θεού.......μάνα εξ ουρανού για την καμένη Αχαϊκή Γη.

Σκοτώνουν τους λύκους

2008-01-06T02:32:00.000-08:00

Την φωτογραφία μου την έστειλε ένας φίλος. Το περιστατικό έγινε πριν λίγες ημέρες, κάπου στα ορεινά της Στερεάς Ελλάδας. Αυτοί που το έκαναν, πέρα από το παράνομο της πράξης τους, δείχνει και την ανωμαλία που κουβαλάνε, αφού έδεσαν τα κουφάρια των λύκων σε δέντρο και τα έβγαλαν και φωτογραφία. Η φύση στην Ελλάδα καταστράφηκε το καταραμένο καλοκαίρι του 2007 από τις φωτιές, για τις οποίες, υπεύθυνος είναι ο άνθρωπος. Τώρα…..ο ίδιος ο άνθρωπος εξολοθρεύει και τα τελευταία απομεινάρια της άγριας ζωής. Γιατί??......για να περάσει ευχάριστα την ώρα του??.....μάλλον. Ένας βοσκός μου είχε πει παλιότερα ότι ο λύκος είναι άτιμο πράγμα και ότι σκοτώνει για πλάκα και όχι για να φάει. ΨΕΜΑ. Το μόνο ζωντανό του πλανήτη Γη που σκοτώνει για πλάκα είναι ο άνθρωπος. Ο Λύκος είναι ο κυριότερος εκπρόσωπος της άγριας ζωής. Η ύπαρξή του και μόνο, είναι ικανή να μας κάνει να κοιμόμαστε ήσυχα τα βράδια και να κρατάει την ελπίδα ζωντανή, ότι μπορεί τα παιδιά μας να προλάβουν να γνωρίσουν τις ομορφιές αυτού του πλανήτη.

http://www.wolf.org

Όνειρα στο χιόνι

2007-12-24T13:50:00.000-08:00

Ο Βασίλης και η Μαρία. Δύο άνθρωποι που αποφάσισαν, πέρσι τέτοιον καιρό, να εγκαταλείψουν την Αθήνα και να χτίσουν την ζωή τους μακριά από αυτήν. Γέμισαν τις βαλίτσες τους με το όνειρο και τράβηξαν προς τα ορεινά μονοπάτια της Οίτης.
Εκεί έχτισαν μια ζεστή φωλιά, ένα καταφύγιο.

Ακόμα θυμάμαι την αφήγηση του Βασίλη για την νύχτα που έπεσε, το πρώτο φετινό χιόνι του χειμώνα. Εκεί, στο καταφύγιο το υποδέχτηκε, μόνος του, παρέα με τον σκύλο του, ξάγρυπνος όλο το βράδυ, με το τζάκι αναμμένο, με κεριά να φωτίζουν τον χώρο και απαλή μουσική.

Χρόνια σου πολλά Βασίλη. Να έχεις πάντα το χαμόγελο στα χείλη και να παραμείνεις, έτσι, ζεστός και ανθρώπινος μαζί με την Μαρία και τον τρυφερό……. βοηθό σου, τον Ραλφ.

Ζωντανεύουν τα παιχνίδια την νύχτα των Χριστουγέννων?

2007-12-04T14:02:00.000-08:00

powered by ODEO

Χριστούγεννα. Ίσως η ομορφότερη γιορτή του κόσμου. Τα Χριστούγεννα ήταν η μαγεία των παιδικών μας χρόνων. Βέβαια, από τότε μεγαλώσαμε και ανακαλύψαμε το μεγαλύτερο ψέμα όλων των εποχών. ΔΕΝ υπάρχει Άγιος Βασίλης. Αίσχος. Όλα ήταν και είναι κόλπα των εμπόρων, κόλπα της αγοράς. Πουλάει η γέννηση του Χριστού και όλοι θέλουν να μας τα πάρουν κλπ κλπ.
Αργότερα όμως, γίναμε γονείς και ξαναθυμηθήκαμε για λίγο την μαγεία αυτή. Την μαγεία του χιονισμένου δρόμου, του χιονισμένου χωριού. Ξαναγύρισαν οι παιδικές μας μνήμες μέσω των παιδιών μας. Προσπαθούμε να τους μεταδώσουμε τα παιδικά μας βιώματα τώρα που είναι μικρά, αγνά, πριν μεγαλώσουν κι αυτά και ανακαλύψουν την ματαιότητα, πολλών πραγμάτων στην ζωή τους.
Σήμερα στολίσαμε το σπίτι μας. Η μικρή μου κόρη, με μάτια που έλαμπαν, χάζευε το Χριστουγεννιάτικο δέντρο και όλα τα υπόλοιπα στολίδια που γέμισε με αυτά το σπίτι, η γυναίκα μου. Κάποια στιγμή με κοιτάζει και μου λέει, με ύφος συνωμοτικό, ότι η καλύτερή της φίλη στο σχολείο, της είπε, ότι τα παιχνίδια και τα στολίδια, τις μαγικές αυτές νύχτες πριν τα Χριστούγεννα, ζωντανεύουν και παίζουν και τραγουδούν μέχρι το πρωί. Φυσικά συμφώνησα, λέγοντας ότι …… κάτι έχω ακούσει κι εγώ. Και με την χαρά ότι δεν την κορόιδεψα, γι αυτό που είπε, πήγε για ύπνο.
Τα παιχνίδια ζωντανεύουν……..χμμμμμ….γιατί όχι. Φαντασία θέλει και καλή καρδιά. Άλλωστε, τα πάντα είναι σχετικά σε αυτήν την ζωή.

Βρε......μπας και αλήθεια ζωντανεύουν????

Τζάκι, ποπ-κορν και λικερ

2007-11-13T11:57:00.000-08:00

Άναψα το τζάκι. Δύσκολα τολμώ να πω, μιας και οι πολυπόθητες βροχές των τελευταίων ημερών έχουν νοτίσει τα ξύλα. Αλλά…..τα κατάφερα, το άναψα. Τι λείπει?....Κάστανα …..ναι κάστανα, αλλά δεν έχω δυστυχώς. Μάλιστα….το βρήκα, θα φτιάξω ποπ-κορν. Εχω καλαμπόκι σίγουρα. Για να δω….έχω….. ωραία,…σε 2 λεπτάκια έτοιμα. Μύρισε όλο το σπίτι. Η μάνα μου, τα έφτιαχνε στην κατσαρόλα. Τώρα….ας είναι καλά η τεχνολογία με τα μηχανάκια που στο φτιάχνουν γρήγορα, και χωρίς καθόλου ατσαλιά σε δύο λεπτά. Ωραία κι ένα λικέρ σπιτικό και γρήγορα στον καναπέ να χαζεύω το αναμμένo τζάκι.
Σπίτι λοιπόν, ησυχία, το καταφύγιο του καθενός μας. Δεν έχει σημασία, αν είναι μικρό ή μεγάλο. Σημασία έχει να είναι και να το αισθάνεσαι σαν φωλιά.
Σήμερα ήταν μια δύσκολη ημέρα. Στην δουλειά, αρκετά τα προβληματάκια. Ραντεβού, στόχοι, αναφορές, γκρίνιες. Τώρα όμως αυτά τελείωσαν. Είμαι στην φωλιά μου. Ένας παλιός έλεγε το εξής. Όταν γυρνάς από την δουλειά σου, σκουπίζοντας τα παπούτσια σου στο χαλάκι της εξώπορτας, πρέπει να αφήνεις εκεί, μαζί με τις σκόνες, τα άγχη και τα προβλήματα της καθημερινότητας. Ποτέ να μην τα φέρνεις μέσα στο σπίτι σου, όπως ακριβώς κάνεις και με τις σκόνες. Έξω από την πόρτα σου ....τα πάντα.

Μικρές, χαζές αλλά πάρα μα πάρα πολύ χρήσιμες και υπερβολικά πολύτιμες οι μικρές απολαύσεις της ζωής. Τζάκι, ποπ-κορν και λικεράκι λοιπόν (καρυδι για την ακρίβεια). Στην υγειά σας.

Μια βραδιά με τον Φ.Πλιάτσικα

2007-11-12T14:57:00.001-08:00

Καλώς μας ήρθες Φθινόπωρο

2007-11-05T11:29:00.000-08:00

Οι τουρίστες έφυγαν πια, οι παραλίες ερήμωσαν. Η πόλη ένιωσε την ψύχρα του φθινοπώρου. Η ανεμελιά μπήκε στις ντουλάπες μαζί με τα καλοκαιρινά. Η πόλη απέκτησε ένα πιο μουντό χρώμα. Οι παραλίες άδειασαν και τα πρόσωπα έγιναν πιο σοβαρά, πιο κλειστά. Ήρθε το φθινόπωρο στην πόλη. Καιρός για ζεστά ροφήματα, ζεστά ρούχα και περισσότερη ανθρώπινη επαφή σε στέκια μελαγχολικά, αλλά πολύ πιο ατμοσφαιρικά, πολύ πιο ανθρώπινα.

Η φύση φόρεσε το άλλο της κουστούμι, το κουστούμι με τα έντονα χρώματα. Πόσο σοφή είναι… σε ένα μουντό, συνεφιασμένο περιβάλλον τόσα πολλά χρώματα. Αλλά και μυρωδιές.....πολλές μυρωδιές.

Ακόμα και τα καμένα δάση αποκτούν μια άλλη διάσταση, μαγική, απόκοσμη, αντάξια του ένδοξου παρελθόντος τους.

Καλώς μας ήρθες φθινόπωρο

Φθινοπωρινες εικονες (Αίγιο)

2007-11-04T21:31:00.001-08:00

Summer 2007 fires (Achaia)

2007-10-06T14:03:00.001-07:00

ΔΕΝ πρέπει να ξεχάσουμε το καλοκαίρι του 2007.

Παρνασσός 23-9-2007 Νο2

2007-09-24T10:58:00.000-07:00

Εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία, στα 2,200 μέτρα υψόμετρο στον Παρνασσό. Εκεί έχει έρθει ο Χειμώνας. Εκεί τα πάντα είναι ήρεμα και αγνά. Εκεί πέρα οι αισθήσεις ανοίγουν πανιά για άλλα μέρη, φανταστικά, για μέρη ονειρεμένα. Εκεί ο άνθρωπος απελευθερώνει τον καλό του εαυτό, μέσα από την συντροφικότητα, την φιλία, την κατανόηση, την ανεκτικότητα. Εκεί ο άνθρωπος είναι άνθρωπος και με ένα τρόπο μαγικό μετατρέπεται σε κομμάτι της φύσης, γνήσιο τέκνο της.

Σας ευχαριστώ για όλα φίλοι και συνοδοιπόροι

powered by ODEO

Παρνασσός 23-9-07

2007-09-24T10:39:00.001-07:00

Εκεί ψηλά…έχει έρθει ο χειμώνας.
Δοκιμάστε να κάνετε κάτι……σβήστε τα φώτα ή κλείστε τα μάτια σας, ανοίξτε δυνατά την ένταση του ήχου και ονειρευτείτε ακούγοντας το τραγούδι αυτό του ανέμου, την φωνή του χειμώνα, το μεγαλείο της φύσης. Πετάξετε μακριά απ τα κλουβιά που ζούμε όλοι και φανταστείτε ότι βρίσκεστε κάπου εκεί έξω….μακριά.

Οδοιπορικό στην Θράκη

2007-09-13T12:14:00.000-07:00

Βρέθηκα στην Θράκη για λίγες ημέρες. Δεν πρόλαβα να δω πολλά μιας και οι υποχρεώσεις έτρεχαν, αλλά από τα λίγα που κατάφερα να δω, ανακάλυψα μια υπέροχη Ελλάδα που έχει τα πάντα. Υπέροχες παραλίες στην περιοχή της Καβάλας, όμορφες πόλεις που δέχονται την διαφορετικότητα, με το μουσουλμανικό στοιχείο έντονο παντού, υπέροχα τοπία και πάνω απ όλα μια πανέμορφη Ροδόπη, επιβλητική, με μια άγρια ομορφιά που σε συναρπάζει.
Μιναρές και Καμπαναριό, δίπλα δίπλα στην Κομοτηνή.

Ένα έξυπνο σύστημα στις ταμπέλες με τις ονομασίες των δρόμων και την επεξήγηση από κάτω. Το είδα και στην Κομοτηνή και στην Ξάνθη.

Κρύο….πολύ κρύο στην Κομοτηνή.

Ατέλειωτη Εγνατία.

Δάσος Δαδιάς. Οι χώροι υποδοχής. Από αυτό το σημείο σε παραλαμβάνει ένα μικρό πούλμαν που σε οδηγεί 3 χλμ μέσα στον Δρυμό των 400,000 στερεμάτων, από τα οποία τα 40,000 περίπου είναι τελείως απαγορευμένα για τον άνθρωπο.

Το παρατηρητήριο… φτάνοντας στο οποίο, θα πρέπει να κάνεις ησυχία, η οποία θα ήταν εφικτή αν αυτή η χώρα δεν είχε για κατοίκους……τους Ελληνες.

Ομορφα όρνια την ώρα του φαγητού

Ο περίφημος Φαρος της Αλεξανδρούπολης

Σαμοθράκη...όπως φαίνετα απο το λιμανι

Αμαν γκρίνια ο τύπος.....αμα δεν του δίναμε κάτι να φάει....

Ξάνθη…. Μια από τις ομορφότερες πόλεις της Ελλάδας.

Αυτό το υπέροχο δάσος αγκαλιάζει τα περίχωρα της πόλης

Επιστρέφοντας στην βάση μας μια κλεφτή ματιά στο βουνό των Θεών

Sunrise Avenue Fairytale Gone Bad Video Clip

2007-09-04T10:42:00.001-07:00

Out of my mind …….out of my life……

F.Pliatsikas - Poios Exei Logo Stin Agapi

2007-09-04T10:33:00.001-07:00

Ενα πολύ όμορφο τραγούδι....έτσι να φτιάχνει την διάθεσή μας.

Το μοναδικό πράσινο κομμάτι της Αιγιαλείας

2007-09-02T14:36:00.000-07:00

Ανατολικό Παναχαικό, οικισμός Μικρόνι. Το μοναδικό πράσινο κομμάτι, το μόνο που απέμεινε από την επαρχία Αιγιαλείας. Ο Θεός να το φυλάει από δω και πέρα.
Ίσα που διακρίνεται ο οικισμός, έτσι όπως είναι πνιγμένος μέσα στα έλατα

Για να μην έχετε απορίες, για το πώς έιναι δυνατόν να ξεσπούν από το πουθενά φωτιές στα 1400 μέτρα υψόμετρο….

Η νέα γενιά

Λίγο από αίσθηση φθινοπώρου στο βουνό…..αλλά από βροχή, τελικά τίποτα

Περήφανοι για το χωνευτικό νερό τους οι ντόπιοι

Μεγάλες εκτάσεις με αμπελώνες στους πρόποδες

Δειλινό….αφήνουμε τους όμορφους γίγαντες να ησυχάσουν, αρκετά τους ενοχλήσαμε με τις μηχανές των αυτοκινήτων μας και τις φωνές μας. Καληνύχτα

Η ζωή θα βρει το δρόμο της…..

2007-08-30T09:35:00.000-07:00

Πάρνηθα, Αίγιο και τώρα η μισή Πελοπόννησος. Η ζωή μου απορυθμίστηκε. Το μυαλό μου είναι κολλημένο στις εικόνες της καταστροφής, της αποκάλυψης. Τοπία αλλαγμένα, όνειρα κατεστραμμένα. Γωνιές και μονοπάτια στα βουνά που τα έχω γυρίσει σπιθαμή προς σπιθαμή αλλαγμένα….καρβουνιασμένα. Στο γραφείο δεν έχω όρεξη να δουλέψω. Σκέφτομαι πώς είναι δυνατόν. Πώς άλλαξε η ζωή μου από την μια στιγμή στην άλλη. Βρε…μήπως είναι εφιάλτης και θα ξυπνήσω και όλα θα είναι όπως πριν??.....μπααα…..η βοή των κινητήρων των πυροσβεστικών αεροπλάνων που πάνε να ξεκουραστούν στον Άραξο….με προσγειώνει στην πραγματικότητα. Δεν υπάρχει ελπίδα…..το λένε όλοι οι ειδικοί. Σε 10-15 χρόνια θα ξαναγίνει το πευκοδάσος , αν δεν ξανακαεί, όσο για τα έλατα…εε….αυτά θα αργήσουν…..δυο γενιές μετά θα τα χαρούν, ίσως ούτε και τα εγγόνια μου.
Σήμερα το απόγευμα, χαζεύοντας τον γαλάζιο, επιτέλους, ουρανό της Πάτρας από την μπαλκονόπορτα του γραφείου μου και ετοιμαζόμενος να φύγω….έπεσε το μάτι μου σε κάτι πράσινο. Ένα πράσινο που ….σαν να κουνιόταν εκεί έξω…στο δάπεδο του μπαλκονιού.

Βγαίνω στο μπαλκόνι και βλέπω αυτό…..αυτό το μικρούλι…..πώς φύτρωσε εκεί….κοίτα το…….βρήκε λίγο χωματάκι και με το νερό από το A/C …..έπιασε…μεγάλωσε….έκανε φύλλα. …. και κουνιέται από τον αέρα…για δες…..τα κατάφερε….μέσα στο τσιμέντο….με λίγο, ελάχιστο χώμα….ζει….μεγαλώνει…..μόνο του….χωρίς την βοήθεια την δικιά μου, χωρίς την βοήθεια κανενός….άρα….υπάρχει ελπίδα. Η ζωή θα βρει το δρόμο της μέσα από κάθε λογής δυσκολίες και θα μεγαλουργήσει πάλι.

Είμαστε η νέα γενιά σκεπτόμενων ανθρώπων

2007-08-28T13:40:00.000-07:00

Ναι….εμείς είμαστε αυτοί…..…εσύ και εγώ. Είμαστε η γενιά των σκεπτόμενων ανθρώπων. Ναι….εμείς είμαστε αυτοί……εσύ και εγώ. Είμαστε η γενιά που θα απαγκιστρωθεί από τα δόγματα και τις μιζέριες των πατεράδων μας και των παππούδων μας. Είμαστε η γενιά που θα αποτινάξει από επάνω της τα κοράκια όλων των χρωμάτων και όλων των αποχρώσεων. Είμαστε η γενιά που θα φωνάξει θα απαιτήσει που θα σηκωθεί από τον καναπέ και θα βγει στους δρόμους, χωρίς παρωπίδες και χωρίς καπελώματα να διεκδικήσει το αυτονόητο, το δικαίωμα στην ζωή, στην φύση, στην αναπνοή. Και αν οι δρόμοι έχουν εμπόδια από τους γνωστούς – αγνώστους των media, των κομματόσκυλων, των μίζερων, των παλαιολιθικών, μην σας σταματήσουν μην σας φοβίσουν, μην σας δουν με δάκρυα στα μάτια. Το μόνο που χρειάζεται είναι να ελευθερωθείτε από τα παλιά. Μας έκαψαν την Ελλάδα μας, μας έκαψαν τα όνειρα μας, μας έκαψαν τα αδέλφια μας αλλά ΔΕΝ θα μας νικήσουν. Όποιος αισθανθεί χαμένος, ντροπιασμένος θα γυρίσει πίσω στα παλιά, του ωχαδελφισμου και του δε βαριέσαι. Όλοι μας κοιτάμε το αύριο, με ελπίδα, με όρεξη, με αγάπη για την ζωή. Θα τα ξαναφτιάξουμε όλα όπως ήταν και καλύτερα ακόμα. Θα τα ξαναφτιάξουμε γιατί τα αγαπάμε, γιατί καταλάβαμε ότι δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτά. Θα τα ξαναφτιάξουμε για την νέα γενιά που έρχεται και θα έχει απαιτήσεις. Θα τα ξαναφτιάξουμε για να νικήσουμε εμείς…και όχι αυτοί. Θα τα ξαναφτιάξουμε και θα κατατροπώσουμε τους δυνάστες μας, τους βιαστές μας, τους αδιάφορους, τους…πώς το λέμε λαϊκά???....τους Ελληνάρες. Είμαστε η νέα γενιά των πολιτών του κόσμου και όχι μόνο της Ελλάδας. Η μόνη περίπτωση που θα σκύψουμε το κεφάλι θα είναι από σεβασμό στα νεκρά αδέλφια μας, στην νεκρή φύση μας. Σε αυτούς δεν θα το σκύψουμε ποτέ. Θα τα ξαναφτιάξουμε με αγώνα και θυσίες, ομαδικές αλλά και ατομικές. Θα τα ξανακάνουμε όπως ήταν πριν και καλύτερα. Εμείς θα νικήσουμε…ΟΧΙ ΑΥΤΟΙ

Η αυριανή συγκέντρωση (προσωπική άποψη)

2007-08-28T08:37:00.000-07:00

Μαζικές κινητοποιήσεις νέων, οι οποίες δεν ήσαν καπελωμένες από κάποιον φορέα θυμάμαι μόνο αυτές στο κέντρο των Αθηνών για να καταργηθεί το μειωμένο οράριο λειτουργίας των clubs (αν είναι δυνατόν) και τους πανηγυρισμούς για το Euro2004. Άραγε μόνο για τέτοια είμαστε??...Μέχρι τώρα, μάλλον ναι. Ευκαιρία να αλλάξουμε, να καταλάβουμε ότι πρέπει να σηκωθούμε από τον καναπέ για το δικαίωμα να ζούμε, να αναπνέουμε, να αφήσουμε κληρονομιά στα παιδιά μας ένα κόσμο ακόμα καλύτερο από αυτόν που παραλάβαμε εμείς. Είναι χρέος μας, είναι στην ευθύνη μας. Μακριά από εμάς άτομα ή φορείς που θα θελήσουν να εκμεταλλευτούν, να παρεισφρήσουν στην αυριανή συγκέντρωση. Είναι η διαμαρτυρία των bloggers, είναι η διαμαρτυρία των νέων, της καινούργιας τάξης σκεπτόμενων ανθρώπων.

Τι είναι τελικά αυτό το Κράτος.....

2007-08-27T13:56:00.000-07:00

Χωρίς να έχουν σβήσει ακόμα οι φωτιές και χωρίς ακόμα να έχουμε βγάλει συμπεράσματα για το ποιος φταίει, κάνω διάφορες σκέψεις για το κράτος και γενικά για την σημασία του όρου….Κράτος. Τι είναι τελικά αυτό το κράτος και ποιος ο ρόλος του. Σε δυτικά συστήματα, όπως αυτό που έχουμε στην Ελλάδα, το κράτος είναι ο αρωγός, ο ρυθμιστής, ο ελεγκτής, συντονιστής όλων των δράσεων και των λειτουργιών της κοινωνίας μας. Στο μέτωπο των πυρκαγιών το κράτος δεν τα πήγε καλά. Πρέπει να αναγνωρίσω ότι είχαμε ακραία καιρικά φαινόμενα, τεράστιο μέτωπο πυρκαγιών και σίγουρα δεν έχει τον εξοπλισμό και γενικότερα την δυνατότητα να βρίσκεται παντού. Η ανικανότητα του αποδείχτηκε περίτρανα στην ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΦΥΛΑΞΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΟΛΥΜΠΙΑΣ,…… έστω αυτής. Η αδυναμία του φάνηκε επίσης, στο γεγονός ότι τον ρόλο της Πολιτικής Προστασίας τον έπαιξαν τα κανάλια. Εντυπωσιακό το ότι στις οθόνες των καναλιών, υπήρχαν τα δικά τους τηλέφωνα και όχι αυτά της Πολιτικής Προστασίας ή της Πυροσβεστικής τουλάχιστον.
Ξεφεύγοντας όμως από την συζήτηση για τις πυρκαγιές (αυτό το θέμα έχει συζητηθεί εκτενέστατα από όλους μας) θέλω να πω για την ανυπαρξία του κράτους σε διάφορες άλλες μορφές εκτός των πυρκαγιών. Η πόλη μου το Αίγιο έχει πληθυσμό γύρω στις 27 με 30 χιλιάδες κατοίκους. Έχει ένα Γενικό Νοσοκομείο στολίδι….εξωτερικά μόνο. Το Νοσοκομείο ΔΕΝ έχει παιδιατρικό τμήμα, το Νοσοκομείο ΔΕΝ έχει Μαιευτήριο, Το Νοσοκομείο ΔΕΝ έχει χειρουργεία. Για όλα τα παραπάνω οι πολίτες του νομού Αχαΐας (όχι μόνο του Αιγίου) θα πρέπει να πηγαίνουν στα νοσοκομεία της Πάτρας. Το μόνο που κάνει το Νοσοκομείο Αιγίου, είναι να παίζει το ρόλο του σταθμού Πρώτων Βοηθειών στα δεκάδες θύματα των τροχαίων ατυχημάτων που συμβαίνουν καθημερινά στην Κορίνθου-Πατρών και δεν μιλάω βέβαια για τα πολύ σοβαρά. Είναι ένα κτήριο μεγέθους Ευαγγελισμού, το οποίο κάθεται από τα ψηλά που είναι χτισμένο και κοιτάζει την πόλη, άχρηστο και ανίκανο να την προστατέψει. Και φυσικά σε αυτήν την κατάσταση είναι όλα, αν όχι τα περισσότερα, δημόσια νοσοκομεία της επαρχίας. Χίλιες φορές να το κλείσουν, να γλιτώσει ο Ελληνικός λαός από περιττά έξοδα. Κάποια στιγμή νομίζω ότι πρέπει να φωνάξουμε, να αντιδράσουμε, να ταρακουνήσουμε λίγο το σύστημα. Πρέπει επιτέλους κάτι να αλλάξει προς το καλύτερο. Με αφορμή τις φωτιές ας αφυπνιστούμε και ας παλέψουμε για το δικαίωμα στην ζωή, στην αξιοπρέπεια και ας καταλάβουμε ότι το κράτος δεν είναι κάτι το άπιαστο, το ξένο….Εμείς είμαστε το Κράτος, διάολε.

Ηταν Οργανωμένο ???

2007-08-26T01:12:00.000-07:00

Μόλις αρχίσουν οι βροχές, αν αρχίσουν, και φύγουν τα μισά βουνά προς την θάλασσα από τις κατολισθήσεις και σταθεροποιηθούν τα χώματα τότε να δείτε πόσες περιουσίες θα αλλάξουν χέρια. Πόσοι κατεστραμμένοι αγρότες και δυσαρεστημένοι κάτοχοι εξοχικών θα τα πουλήσουν σε…” Ενδιαφερόμενους Αγοραστές (Επενδυτες)” που εντελώς τυχαία πέρναγαν από την περιοχή. Και…..ωωω….τι σύμπτωση. Κάηκε η Κορινθία, μετά η Αιγιαλεία και τώρα όοοολη η Δυτική Πελοπόννησος. Καλέ…… δεν είναι σύμπτωση που από αυτά τα μέρη θα περάσει η νέα Εθνική οδός και ο προαστιακός??

Υ.Γ. Σκεφτείτε και κάτι άλλο. Οι μόνες περιοχές που καίγονται είναι η Καλιφόρνια, η Φλόριντα και οι χώρες τις Μεσογείου. Οι καθαρά τουριστικές περιοχές. Εμ …π που θα αγοράσουν ΓΗ για εκμετάλλευση…..στην Γροιλανδία ή στην Αλάσκα

Μια εικόνα ............ χίλιες λέξεις

Είμαστε μια ψωροκωσταινα με όμορφο φουστανι

2007-08-24T11:45:00.000-07:00

Από ότι βλέπω και διαβάζω σε blogs και sites με ευχαρίστηση, υπάρχουν Έλληνες οι οποίοι έχουν απαιτήσεις από το κράτος.. Αγαπητοί φίλοι. Όσο και να θέλετενα έχετε τις υπηρεσίες που δικαιούστε αυτό που θα ακολουθήσει τα επόμενα χρόνια δεν θα μπορεί να το πληρώσει ο Θεός ο ίδιος. Το τίμημα που οφείλουμε όλοι μας στον πλανήτη Γη….δεν πληρώνεται από κανέναν. Μην περιμένετε να σας σώσει ούτε ο Καραμανλής, ούτε ο Γιωργάκης, ούτε η Παπαρήγα, ούτε ο Αλαβάνος….ούτε ο…………Καρατζαφέρης, ούτε ακόμα και ο Πλανητάρχης Μπους. Νομίζεται ότι ζούμε σε χώρα της ΟΝΕ…..(έτσι μας είπαν οι προηγούμενοι) και τώρα είμαστε ακόμα πιο άξια μέλη στην ΟΝΕ…(λένε οι τωρινοί), ελάτε να σας σώσουμε εμείς, λένε οι από κει. Είμαστε μια ψωροκώσταινα με όμορφο φουστάνι και τελευταίας μόδας καλοκαιρινό μακιγιάζ. Κάτω από το φόρεμα όμως, βρώμα και δυσωδία σε ένα κορμί που βιάζεται καθημερινά ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ. Ένα κράτος που δεν μπορεί να εισπράξει φόρους (πέρα από τα γνωστά κοροΐδα τους μισθωτούς) και φυσικά λογω αυτού, ούτε οργάνωση, ούτε εξοπλισμό μπορεί να έχει. Ένα κράτος της ΟΝΕ με πολίτες που κράζουν για την γύμνια του κράτους, όταν οι ίδιοι ΔΕΝ απαιτούν αποδείξεις από γιατρούς, μαγαζιά, όταν αγοράζουν πειρατικά DVD και CD από τον πειρατή της γειτονιάς, όταν ανέχονται τον ιδιοκτήτη αυθαιρέτου στις τάξεις τους, όταν διασκεδάζουν στα παράνομα μπαράκια που ξεφυτρώνουν σε κάθε Ελληνική παραλία της χώρας, όταν ανέχονται τις χιλιάδες παράνομες χωματερές σε όλα τα δάση της Ελλάδας, όταν στην ΠΡΩΤΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΜΗ ΚΑΠΕΛΩΜΕΝΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ ΠΟΥ ΔΙΟΡΓΑΝΩΘΗΚΕ ΜΕΣΩ SMS ΚΑΙ BLOGS ΣΕ ΜΙΑ ΠΟΛΗ 4,500,000, ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΠΗΓΑΝ ΜΟΝΟ 2 ΜΕ 3 ΧΙΛΙΑΔΕΣ. Αντιδράστε….φωναξτε, απαιτήστε, αλλά,……….πρώτα από όλα κοιτάξτε τον εαυτό σας στον καθρέπτη και αναρωτηθείτε……ΗΜΟΥΝ ΕΓΩ ΣΩΣΤΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΟΥ?. Και αν νομίζετε ότι ήσασταν ακέραιοι χαρακτήρες, έχετε κάθε δικαίωμα να κράξετε και να φωνάξετε. Σιχάθηκα τα κοράκια στην τηλεόραση που κράζουν, κράζουν γουρλώνουν τα μάτια από θυμό και αγανάκτηση. Τους σιχαίνομαι. Τιμή στα παλικάρια τους πυροσβέστες που χάθηκαν στον αγώνα και στο καθήκον για ένα ψωρομισθό. Σεβασμός στους νεκρούς συμπατριώτες μας που χάθηκαν και αυτοί. Χρέος μας να αλλάξουμε αυτήν την χώρα και αν θέλετε να το γενικεύσουμε, όλο τον πλανήτη, γιατί δεν είμαστε μόνοι μας σε αυτόν τον κόσμο. Σικελία και Πορτογαλία καταστρέφονται όπως κι εμείς. Δάση που χρειάστηκαν χιλιάδες χρόνια να γίνουν καταστρέφονται μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας. Περισυλλογή φίλοι μου, περισυλλογή και σκέψη χρειάζεται αυτή την στιγμή που ξαφνικά για πρώτη φορά στην ιστορία της Ελλάδας, οι Έλληνες αποκτούν οικολογική συνείδηση. Κάλλιο αργά παρά ποτέ.

Linkin Park - What I've Done

2007-08-20T14:04:00.001-07:00

What i have done

Εκλογές με φόντο τα αποκαΐδια

2007-08-20T02:17:00.000-07:00

Εκλογές λοιπόν με φόντο τα αποκαΐδια. Τα αποκαίδια που μας μαύρισαν την ψυχή αυτό το καταραμένο καλοκαίρι του 2007. Μια τεραστίων διαστάσεων οικολογική καταστροφή για μια τόσο μικρή χώρα σαν την Ελλάδα. Υπήρξαν δύο καύσωνες αυτό το καλοκαίρι, οι οποίοι βέβαια, βοήθησαν σε αυτήν την καταστροφή. Δεν θα σταθώ στο αν δούλεψε η κρατική μηχανή ή όχι. Θα σταθώ στους λόγους που οδηγούν το ανθρώπινο χέρι να βάλει την φωτιά, σε όσες βέβαια μπήκαν από εμπρηστές, αλλά κυρίως στην επόμενη ημέρα της φωτιάς. Το βασικό πρόβλημα, (κατά την γνώμη μου και με αυτό θα ασχοληθώ σήμερα), είναι η έλλειψη Εθνικού Κτηματολογίου. Το κράτος, απλά, δεν ξέρει τι έχει. Έτσι λοιπόν ο καθένας μπορεί, την επομένη της φωτιάς, να βάλει στα καμένα το αμπελάκι του, τις ελίτσες του, να πάει τον φράχτη του λίγο παραπέρα για να μεγαλώσει την ιδιοκτησία του και αν περάσουν τα χρόνια, να χτίσει και το σπιτάκι του. Αυτές βέβαια οι περιπτώσεις είναι μεμονωμένες. Η αυθαίρετη δόμηση και η σιωπηρή ανοχή του κράτους ελέω ψηφοθηρίας είναι η μια από τις βασικές πηγές του κακού. Απουσιάζει, μέχρι τώρα από τους λόγους των κομματικών αρχηγών, η αναφορά στα οικολογικά προβλήματα της χώρας και περιορίζεται μόνο στην αλληλοκατηγορία για ανικανότητα. Φίλοι μου....η γνώμη μου είναι ότι κανένας δεν ενδιαφέρεται πραγματικά για την καταστροφή των Ελληνικών δασών. Κανένας δεν πρόκειται να κάνει τίποτα, με εξαίρεση την πολυαγαπημένη μου Πάρνηθα, η οποία έχει την τύχη να γειτνιάζει με 4,5 εκατομμύρια ψηφοφόρους. Τα δάση είναι ο θησαυρός μας και μάλιστα ένας θησαυρός που ανήκει σε όλους τους Έλληνες. Μην περιμένουμε από τους πολιτικούς κάτι σοβαρό σε αυτόν τον τομέα. Βέβαια οι πολιτικοί δεν είναι εξωγήινοι, αλλά άνθρωποι της διπλανής πόρτας. Είναι σαν εμάς, και βγαίνουν από εμάς. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε τους πολιτικούς που μας αξίζουν. Εμείς πρέπει να αλλάξουμε πρώτα για να αλλάξουν και αυτοί. Ας γίνουμε , λοιπόν, εμείς πρώτα πιο οικολόγοι, ας αλλάξουμε πρώτα εμείς τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε το περιβάλλον, κάνοντας απλά πραγματάκια και κυρίως, μαθαίνοντας τα παιδιά μας να συμπεριφέρονται στην φύση με σεβασμό, όπως συμπεριφέρονται στο σπίτι τους. Κανένας, νομίζω δεν θα πάταγε για να σβήσει το τσιγάρο του στο πάτωμα του σπιτιού του, ή δεν θα πέταγε τα σκουπίδια του στην γωνία του δωματίου του. Από τις καταστροφές που ζήσαμε, ίσως βγει και κάτι θετικό. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία που όλοι οι Έλληνες ευαισθητοποιήθηκαν οικολογικά. Εντυπωσιακή (αν και σχετικά μικρή) η κινητοποιήση των αθηναίων στην Βουλή για την Πάρνηθα. Μια κινητοποίηση που οργανώθηκε μέσω SMS και Blogs. Εντυπωσιακό επίσης και το πάθος των ανθρώπων για οργάνωση και φύλαξη των καμένων της Αχαίας από οικοπεδοφάγους και λοιπούς , παρά την θλίψη τους για τις καμένες τους περιουσίες.
Δεν πρέπει να αφήσουμε αυτή την ευκαιρία να πάει χαμένη. Πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο σκέψης μας. Ας γραφτούμε ή ας γράψουμε τα παιδιά μας σε συλλόγους φυσιολατρικούς και ας συμμετάσχουμε ενεργά σε προσπάθειες αναδάσωσης, καθαρισμών ακτών. Και το κυριότερο.....να μην επιτρέψουμε αντίστοιχες κινήσεις πολιτών (Σαν αυτή των Αθηνών για την Πάρνηθα) να καπελωθεί από κανένα κόμμα , από κανέναν πολιτικό φορέα. Η οικολογία δεν είναι μόδα για να την ακολουθούμε, αλλά τρόπος ζωής.

Ανάβαση στην κορφή του καμένου Κλωκού

2007-08-11T16:59:00.000-07:00

Δεν άντεξα….ήθελα να δω σε τι κατάσταση είναι το βουνό, μετά την μεγάλη φωτιά της 25/7/07 που έκαψε σχεδόν όλη την επαρχία της Αιγιαλείας. Ξεκινήσαμε λοιπόν με δύο φίλους κατά τις 7:30 το πρωί του Σαββάτου από το Αίγιο.
Το χωρίο της Φτέρης….ή αλλιώς ότι έχει απομείνει από αυτό

Shot with DSC-P200 at 2007-08-11
Η αρχή του μονοπατιού, λίγο έξω από το χωριό

Shot with DSC-P200 at 2007-08-11
Περνόντας από την (πρώην) δασική ζώνη του βουνού, ήταν έντονη η μυρωδιά του καμένου αλλά και η μυρωδιά της αποσύνθεσης καμένων ζώων, τα κουφάρια των οποίων, υπήρχαν διάσπαρτα παντού.

Shot with DSC-P200 at 2007-08-11

Shot with DSC-P200 at 2007-08-11

Shot with DSC-P200 at 2007-08-11
Τα μοναδικά έλατα που διασώθηκαν σε ολόκληρο το βουνό.

Shot with DSC-P200 at 2007-08-11
Φτάσαμε στο εκκλησάκι (Παναγιά) της κορφής στα 1778 μέτρα

Shot with DSC-P200 at 2007-08-11
Τουλάχιστον μας αποζημίωσε η θέα προς τον Χελμό

Shot with DSC-P200 at 2007-08-11
Ερύμανθο

Shot with DSC-P200 at 2007-08-11
Την πόλη του Αιγίου

Shot with DSC-P200 at 2007-08-11
Τις Παραλίες του Διακοπτού

Shot with DSC-P200 at 2007-08-11
Το μοναδικό “πράσινο” κομμάτι της Αιγιαλείας που έχει απομείνει στον Κοκκινόβραχο Παναχαικού.

Shot with DSC-P200 at 2007-08-11
Κατά τα άλλα τίποτε άλλο ενδιαφέρον από οικολογικής άποψης στην κορφή του βουνού

Shot with DSC-P200 at 2007-08-11

Στέρεψαν πια τα δάκρυα

2007-07-31T09:52:00.001-07:00

Φεύγει αυτός ο μήνας…….η τελευταία του ημέρα σήμερα. Να φύγει και να μην ξαναρθεί. Αυτόν τον μήνα, τον Ιούλιο του 2007, ζήσαμε στην περιοχή (και όχι μόνο) την χειρότερη καταστροφή. Μια καταστροφή που δεν χωράει ο ανθρώπινος νους. Πράγματα που θεωρούσαμε δεδομένα, δεν υπάρχουν πια. Τα δάκρυα στέρεψαν στα μάτια. Είναι καιρός πια να κοιτάξουμε την επόμενη ημέρα, την επόμενη εποχή που έρχεται και πρέπει να κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας να αποκαταστήσουμε τις ζημιές και να προετοιμάσουμε το περιβάλλον μας για την επόμενη γενιά. Πρέπει να τους φτιάξουμε πάλι το δάσος, πρέπει να τους φτιάξουμε το βουνό, πρέπει να τους φτιάξουμε πάλι την ελπίδα, την όρεξη για ζωή. Τέλος τα δάκρυα. Τέλος. Παίρνουμε μια βαθιά ανάσα και κοιτάμε το αύριο, με ελπίδα και σε καμία περίπτωση με ωχαδερφισμό.

Αντιθέσεις….αλλά χρονικά αντίθετες, με άλλη σειρά, με βλέμμα προς το μέλλον

Τώρα……

Shot with DSC-P200 at 2007-07-31
Αύριο…..

Shot with DSC-P200 at 2007-08-07
Τώρα……..

Shot with DSC-P200 at 2007-08-07
Αύριο……

Shot with DSC-P200 at 2007-07-31

Ορος Κλωκός......η δική μας "Πάρνηθα"

2007-07-26T08:34:00.000-07:00

Shot with DSC-P200 at 2007-07-26

Shot with DSC-P200 at 2007-07-26

Shot with DSC-P200 at 2007-07-26

Shot with DSC-P200 at 2007-07-26

Shot with DSC-P200 at 2007-07-26

Shot with DSC-P200 at 2007-07-26

Shot with DSC-P200 at 2007-07-26

Shot with DSC-P200 at 2007-07-26

Shot with 6290 at 2007-07-26

Shot with DSC-P200 at 2007-07-26
Και όλα αυτά, επειδή κάτι πλάσματα που κατοικούν τον πλανήτη ΓΗ, υπεροπτικά, εγωιστικά, τον έχουν κυριαρχήσει, τον έχουν απομυζήσει, τον έχουν μολύνει, τον έχουν βιάσει, τον έχουν καταστρέψει για να χτίζουν σπίτια, να φτιάχνουν δρόμους. Τον έχουν μετατρέψει σε έναν τεράστιο σκουπιδότοπο. Αυτά τα πλάσματα λέγονται…. Άνθρωποι και είναι το παράσιτο, το καρκίνωμα, η πηγή του κακού σε αυτόν τον ταλαίπωρο πλανήτη που όσο κι αν σκοτώνονται μεταξύ τους…..δεν λιγοστεύουν με τίποτα. Ναι αγάπη μου…..είσαι και εσύ ένα μικρό ανθρωπάκι, αλλά είσαι τουλάχιστον πολύ νέο ανθρωπάκι και ίσως εσύ και οι συμμαθητές σου όταν μεγαλώσετε να γίνεται κάτι άλλο, κάτι καλύτερο από εμάς και θέλω να πιστεύω πως θα συγχωρήσετε τους παππούδες και τους μπαμπάδες σας για ότι κακό και στραβό έχουν κάνει..

Πεζοπορία στο βουνό

2007-07-23T09:19:00.000-07:00

Είναι Κυριακή, η ώρα 6 το πρωί. Το ξυπνητήρι χτύπησε. Πρέπει να σηκωθώ. Έξω ξημερώνει μια γλυκιά ημέρα. Ντύνομαι γρήγορα. Το σακίδιο έτοιμο από εχθές. Τα σαντουιτσάκια είναι μέσα, η σοκολατίτσα μέσα, χυμός, νερό δεν έχω ξεχάσει τίποτα. Τα αρβυλάκια μου, το αδιάβροχο μπουφάν, μια αλλαξιά ρούχα.......οκ...έτοιμος, φύγαμε.
Η ώρα έξι και μισή. Οι δρόμοι άδειοι. Ποιος τρελός αλώστε ξυπνάει Κυριακάτικα μέσα στα χαράματα να παει να σκαρφαλώνει στα βουνά. Το ραντεβού με τους φίλους είναι στις επτά ακριβώς. Προλαβαίνω άνετα να φτάσω στο χωριό που έχουμε κανονίσει να συναντηθούμε . Η χαρά μου μεγάλη που θα ξαναδώ τους φίλους. Έχω να τους δω αρκετό καιρό αλλά είναι σαν να είμαστε κάθε μέρα μαζί. Η κοινή τρέλα βλέπεις ενώνει και μηδενίζει τον χρόνο.
Ο ήλιος χρωματίζει τον ορίζοντα. Ξημερώνει για τα καλά πια. Έφτασα στην ώρα μου. Είναι όλοι εκεί. Οι περισσότεροι έχουν ξεκινήσει από πολύ πιο μακριά από εμένα.. Εγώ είμαι τυχερός, μένω αρκετά κοντά. Πειράγματα, αστεία, νέα από κοινούς φίλους και γνωστούς, άλλα όμορφα, άλλα άσχημα. Όλα αυτά όμως σταματάνε. Ήρθε η ώρα να ξεκινήσουμε την πορεία μας. Η κορφή είναι εκεί και μας περιμένει. Το κρύο δεν είναι έντονο αλλά η πρωινή υγρασία του δάσους μας τρυπάει τα κόκαλα. Άντε παιδία να ξεκινήσουμε το περπάτημα να ζεσταθούμε.

Shot with DSC-P200 at 2007-07-23
Περπατάμε ο ένας πίσω από τον άλλον. Η κουβεντούλα με τον διπλανό σιγά σιγά σταματάει μιας και η ανάσα αρχίζει και βαραίνει. Πιάσαμε βλέπεις την ανηφόρα. Οι χτύποι της καρδιάς γίνονται έντονοι και τα πόδια αρχίζουν να κουράζονται . Είναι αυτό το τέταρτο της ώρας που πρέπει να περάσει μέχρι να συνηθίσει το σώμα μας τους ρυθμούς της πορείας μας. Υπόσχεση απ όλους, για μια ακόμα φορά, να κοπεί αυτό το παλιοτσιγαρο.
Κοιτάζω δεξιά κι αριστερά το δάσος που έχει ήδη ξυπνήσει. Οι αισθήσεις δουλεύουν στον ανώτερο βαθμό. Εικόνες και χρώματα παντού, ήχοι του δάσους από τα ζωντανά που κρύβονται πίσω από τους θάμνους και στις φυλλωσιές των δέντρων. Ήχοι από τα βήματά μας πάνω στα πεσμένα ξερόκλαδα των δέντρων. Μυρωδιές έντονες από την αποσύνθεση των πεσμένων φύλλων, την υγρασία και αυτή την μυρωδιά του έλατου που σε τρελαίνει. Καθαρός αέρας παγωμένος που παγώνει τα πνευμόνια και σε ξυπνάει από το λήθαργο της καθημερινότητας.

Shot with DSC-P200 at 2007-07-23
Έχουν περάσει ήδη δύο ώρες από την στιγμή που ξεκινήσαμε. Το δάσος τελείωσε και αρχίζει η Αλπική ζώνη.

Shot with DSC-P200 at 2007-07-23
Είναι καιρός για μια στάση, να τσιμπήσουμε κάτι,να πιούμε λίγο νερό. Είμαστε όλοι μαζί και αντέχουμε ακόμα. Κατάστρωση σχεδίων για την συνέχεια. Η κορφή φαίνεται πολύ κοντά μας αλλά το ανέβασμα απότομο. Πρέπει να τραβερσάρουμε για να την ανεβούμε. Ξεκινάμε την ανάβαση σε ένα έδαφος με σαθρά πετρώματα σπασμένα από τον πάγο του χειμώνα. Σιγουρεύουμε το κάθε βήμα μας με προσεκτικές κινήσεις. Δεν υπάρχει βιασύνη. Σκοπός είναι να φτάσουμε υγιείς όλοι μαζί στην κορφή. Η ομάδα χωρίζεται σε γκρουπάκια. Άλλοι πανε πιο γρήγορα, άλλοι πιο αργά. Δεν είναι άλλωστε αγώνας δρόμου, ο καθένας όπως μπορεί.
Φτάσαμε στο υψηλότερο σημείο του βουνού, ο στόχος επετεύχθη. Ένας στόχος που δεν είναι άλλος από την κατάκτηση της κορφής, όχι όμως μόνο του βουνού αλλά της συντροφικότητας, της απόδρασης απ την ρουτίνα, της αποτοξίνωσης απ ότι μας δηλητηριάζει καθημερινά, σωματικά και πνευματικά, της επιστροφής στην αγκαλιά της φύσης στην οποία ανήκουμε, αν και το έχουμε ξεχάσει, της αγάπης για την ζωή.
Αναμνηστικές φωτογραφίες, γκριμάτσες, χαμόγελα με μάτια που λάμπουν από ικανοποίηση. Τα καταφέραμε όλοι και φτάσαμε.

Shot with DSC-P200 at 2007-07-23
Σε λίγο θα πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής. Της επιστροφής στα ίδια και τα ίδια, της επιστροφής στο άγχος μιας καθημερινότητας στην οποία είμαστε αναγκασμένοι να ζούμε, στις ιδιες εικόνες που μας κουράζουν, με μια μεγάλη όμως διαφορά. Γυρνάμε στην πόλη με γεμάτες μπαταρίες, με εικόνες και εμπειρίες, με ζεστασιά από την ανθρώπινη επαφή. Η επιστροφή θα είναι πιο γλυκιά, και η εργάσιμη εβδομάδα θα περάσει πιο εύκολα με την σκέψη και την προσμονή για την επόμενη εξόρμηση που ήδη στριφογυρίζει στο μυαλό μας.

Το δάσος του Πευκιά στο Ξυλόκαστρο

2007-07-21T10:36:00.000-07:00

Μερικές εικόνες από το δάσος του Πευκιά και την παραλία του, στο Ξυλόκαστρο. Ένα πανέμορφο πευκοδάσος που ακουμπά στην θάλασσα. Το καμάρι της πόλης.

Shot at 2007-07-21

Shot with 6290 at 2007-07-21

Shot with 6290 at 2007-07-21
Ο φόβος για φωτιά έχει κάνει τους κατοίκους να έχουν λάβει πρωτοφανή μέτρα προστασίας. Οι μάνικες είναι συνδεδεμένες με το δίκτυο ύδρευσης, απλωμένες, έτοιμες εφ όσον χρειαστεί.

Shot with 6290 at 2007-07-21

Shot with 6290 at 2007-07-21

Shot with 6290 at 2007-07-21

Εικόνες από την Βορειοδυτική Κέρκυρα

2007-07-21T02:12:00.000-07:00

Εικόνες από δύο παραλίες της Βορειοδυτικής Κέρκυρας, όχι πολύ γνωστές, αλλά πάρα πολύ όμορφες.

Shot at 2007-07-21
Παραλία Λογγά…………

Shot with DSC-P200 at 2007-07-21

Shot with DSC-P200 at 2007-07-21
Παραλία Αγίου Στεφάνου…………..

Shot with DSC-P200 at 2007-07-21

Shot with DSC-P200 at 2007-07-21

Shot at 2007-07-21
Όμορφα μέρη, όμορφη Ελλάδα.

Περιβάλλον S.O.S.

2007-07-20T14:55:00.000-07:00

Φωτιά στο Αίγιο, φωτιά στην Πάτρα, φωτιά στην Ναύπακτο, στην Κόρινθο, στον Παρνασσό, στην Πάρνηθα. Όλη η Ελλάδα είναι σε πύρινο κλοιό και όχι μόνο. Φωτιές στην Νότιο Γαλλία, στην Ιταλία, στην Ισπανία.

Shot with DSC-P200 at 2007-07-21

Shot with DSC-P200 at 2007-07-20

Shot at 2007-07-21
Τελικά τι φταίει για αυτό? Οι εμπρηστές, οι χωματερές, το κράτος, ή τα φυσικά φαινόμενα? Αν εξαιρέσουμε τα τελευταία, για τα οποία, λίγα μπορούμε να κάνουμε, βασικά φταίει ο άνθρωπος. Φταίει ο άνθρωπος γιατί έχει καταστρατηγήσει ορισμένους φυσικούς κανόνες της φύσης. Και εξηγούμαι. Η φύση τα έχει προβλέψει όλα με σοφία. Σύμφωνα με τους νόμους της, οι πληθυσμοί των κατοίκων της πρέπει να μην ξεπερνούν κάποια όρια και να είναι σε μια ισορροπία. Για παράδειγμα, αν με κάποιο μαγικό τρόπο σε ένα οικοσύστημα κάποιος εξαφάνιζε τους λύκους, τότε τα ελάφια δεν θα είχαν κάποιο φυσικό εχθρό, θα πολλαπλασιάζονταν με φρενήρης ρυθμούς και ουσιαστικά θα καταστρέφανε το περιβάλλον τους και στο τέλος θα καταστρέφονταν και τα ίδια. Σε γενικές γραμμές η φύση μας έχει διδάξει ότι όπου υπάρχει υπερβολικός αριθμός ενός είδους τότε αυτό υπερτερεί των άλλων και στο τέλος αυτοκαταστρέφεται. Ο άνθρωπος λοιπόν, έχει καταφέρει ακριβώς αυτό. Έχει εξουδετερώσει τους φυσικούς εχθρούς του και έχει γίνει το κυρίαρχο είδος στην Γη. Πολλαπλασιαζομαστε με μεγάλους ρυθμούς και απομυζούμε από το περιβάλλον μας τα πάντα για τις ανάγκες μας, οι οποίες δεν περιορίζονται μόνο στην εύρεση τροφής, αλλά σε χίλια μύρια άλλα, τα οποία απλά καλύπτουν την ματαιοδοξίας μας. Έχουμε καλύψει τον πλανήτη με τις κατασκευές μας και αρμέγουμε τα πάντα από αυτόν, φτωχαίνοντας τον και μολύνοντας τον. Καίμε τα δάση για να δημιουργήσουμε χώρο για τα σπίτια μας, τους δρόμους που θα περνούν τα αυτοκίνητα μας, καίμε τα δάση από τις χωματερές στις οποίες πετάμε τα σκουπίδια μας, από ατυχήματα που δημιουργούν τα εργοστάσιά μας, από το τσιγάρο που πετάμε αφού απολαύσαμε τον καπνό του, από την ματαιοδοξία μας και τον ωχαδερφισμό μας. Γινόμαστε πολλοί και όσο και αν πολεμάμε και σκοτωνόμαστε μεταξύ μας συνεχίζουμε να γινόμαστε πιο πολλοί. Χωρίς φυσικούς εχθρούς ο άνθρωπος δεν σταματάει με τίποτα. Δεν φταίει λοιπόν, κατά την γνώμη μου, ο εμπρηστής-οικοπεδοφάγος, η χωματερή, η κυβέρνηση και ότι άλλο ακούμε στα δελτία των ειδήσεων. Φταίμε εμείς, εγώ κι εσύ.
Ελπίδα του πλανήτη είναι η νοημοσύνη που υποτίθεται μας κάνει να ξεχωρίζουμε από τα υπόλοιπα πλάσματα του. Αυτή και μόνο αυτή μπορεί να βάλει ένα τέρμα στην μη αναστρέψιμη (όπως φαίνεται μέχρι τώρα) πορεία των πραγμάτων. Αν δεν κάνουμε κάτι θα ζούμε στο μέλλον σε ένα περιβάλλον γυάλινων κλουβιών, με πλαστικά δέντρα και φυτά και άγρια ζώα-ρομπότ ή εκφυλισμένα κλωνοποιημένα ζωντανά σε ζωολογικούς κήπους, σε μια ψευδαίσθηση άγρια φύσης. Δεν νομίζω ότι έχουμε σήμερα το επίπεδο, νοητικό, τεχνολογικό να ανατρέψουμε την πορεία των πραγμάτων. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να καθυστερήσουμε αυτή, κάνοντας οικονομία στις υπέρμετρες ανάγκες μας και βοηθώντας με τα πενιχρά μέσα που διαθέτουμε, την αναζωογόνηση των φυσικών θησαυρών που καταστρέφονται. Ας βάλουμε όλοι ένα χεράκι, αρχίζοντας από απλά πραγματάκια, από ένα δεντράκι που θα φυτέψουμε ή μια γλάστρα στο μπαλκόνι, μέχρι το κλείσιμο της βρύσης όταν ξυριζόμαστε για να μην πηγαίνει χαμένο τόσο πολύτιμο νερό. Δεν είναι δύσκολο, ας το κάνουμε για εμάς και τα παιδία μας, για να καθυστερήσουμε το μέλλον, που διαγράφεται μάλλον ζοφερό να δώσουμε χρόνο στις επόμενες γενιές να κάνει κάτι άλλο ή να οργανωθεί αλλιώς ή απλά να βρει μια λύση την οποία εμείς δεν καταφέραμε να σκεφτούμε.

Δύο όμορφες και αγαπημένες παραλίες

2007-07-15T06:47:00.000-07:00

Θα ήθελα να σας παρουσιάσω δύο πολύ όμορφες και αγαπημένες παραλίες της περιοχής του Αιγίου. Και οι δύο έχουν κρύα και πεντακάθαρα νερά και όπως σχεδόν όλες οι παραλίες της Β. Πελοποννήσου κύριο χαρακτηριστικό τους είναι το βότσαλο στην ακτή. Η μία είναι πιο κοσμοπολίτικη (Ακολη) ή άλλη (Πούντα) πιο οικογενειακή. Και δύο επηρεάζονται από τον Μαΐστρο (Βορειοδυτικός άνεμος) , που είναι και ο πιο συνηθισμένος στην περιοχή και η θάλασσα είναι ταραγμένη, ενώ με όλους τους υπόλοιπους ανέμους τα νερά τους είναι ήσυχα.
Ακολη (Αβυθος) Δήμος Συμπολιτείας .........

Shot at 2007-07-15

Shot with DSC-P200 at 2007-07-15

Shot with DSC-P200 at 2007-07-15

Shot with DSC-P200 at 2007-07-15
Πούντα (παραλία Τράπεζας Διακοπτού)........

Shot at 2007-07-15

Shot with DSC-P200 at 2007-07-15
Σε αυτά τα βουνά, δίπλα στην θάλασσα, υπήρχε πριν 12-13 χρόνια, ένα τεράστιο πευκοδάσος, που άρχιζε από το Κιάτο και έφτανε μέχρι και το Αίγιο. Τα πεύκα στην συγκεκριμένη παραλία, άρχιζαν από την θάλασσα και έφταναν μέχρι τις κορφές. Ολα αυτά βέβαια πριν την μεγάλη φωτια.

Shot with DSC-P200 at 2007-07-15

Shot with DSC-P200 at 2007-07-15
Οι θάλασσες τις χώρας μας είναι εδώ, δίπλα μας και μας περιμένουν, να τις κολυμπήσουμε, να τις χαρούμε καθαρές, δροσερές. Φεύγοντας από αυτές, ας τις αφήνουμε πιο καθαρές από ότι τις βρήκαμε και μην αφήνουμε πίσω μας τίποτε, εκτός από τα χνάρια μας στην άμμο.

Εφυγα απο την Αθήνα

2007-07-14T06:40:00.000-07:00

Γεννήθηκα στο Αίγιο στις 16 Μαΐου του 1969. Από τριών χρονών η οικογένειά μου, μετακόμισε στον Πειραιά και συγκεκριμένα στο Νέο Φάληρο. Είμαι 38 χρονών και ύστερα από 34 χρόνια, αφού δέχτηκα μια δελεαστική πρόταση να δουλέψω στην Πάτρα, αποφάσισα πέρσι να φύγω από τον Πειραιά και να μετακομίσω στα πάτρια εδάφη, στο Αίγιο.
Έχω συμπληρώσει ήδη ένα χρόνο, μόνιμης κατοικίας στο Αίγιο και δεν έχει περάσει ούτε μια στιγμή που να μην σκέφτομαι, αν τελικά έκανα καλά ή όχι. Γυρίζω τον χρόνο πίσω, πέρσι, τέτοια εποχή για να μοιραστώ μαζί σας σκέψεις και φόβους μου.
Πρώτα από όλα πρέπει να πω ότι είμαι παντρεμένος και έχω ένα κοριτσάκι 5,5 χρονών. Η γυναίκα μου είχε μια συνηθισμένη μισθολογικά δουλεία στην Αθήνα, η οποία απλά κάλυπτε το ενοίκιο του σπιτιού που μέναμε. Η ζωή ακριβή, δύσκολη, αλλά και ζωντανή, γεμάτη εμπειρίες, εναλλαγές και γνωριμίες τις οποίες μόνο στην πρωτεύουσα μπορείς να έχεις. Εκεί έχεις τα πάντα από υλικά αγαθά τα οποία καλύπτουν κενά και άγχη της καθημερινότητας. Εκεί έχεις την ψευδαίσθηση ότι ζεις και κινείσαι στο κέντρο του κόσμου. Έχεις τουπέ και άνεση και όλοι οι Έλληνες εκτός Αθηνών, κοιτούν με φθόνο τις Αθηναϊκές πινακίδες του αυτοκινήτου σου. Φεύγοντας λοιπόν από την πρωτεύουσα, παρ όλο που πήγαινα σε γνώριμα μέρη, με μικρό αλλά πολύ καλό κύκλο ένιωσα ξαφνικά, την ανασφάλεια του αύριο. Έκλεισα το σπίτι μου στον Πειραιά και ξεκίνησα να ανοίξω άλλο, καινούργιο ,σε ένα αγαπημένο μέρος, αλλά ξαφνικά, τόσο άγνωστο και απόμερο. Το τουπέ και η ψυλομυτιά του πρωτευουσιάνου εξαφανιστήκαν. Έγινα ξαφνικά ένα με τους υπόλοιπους. Σταμάτησα να ξεχωρίζω. Άλλη πόλη, άλλοι άνθρωποι, άλλες συνήθειες, άλλα στέκια, άλλη αργκό. Κλειστά πρόσωπα και σπίτια στην αρχή, πιο χαλαρά τα πράγματα στην συνέχεια. Χαμόγελα……διστακτικά μεν, αλλά χαμόγελα και κοινωνικοποίηση. Εικόνες…..όμορφες εικόνες παντού. Για πρώτη φορά, ύστερα από πολλά χρόνια, κατάλαβα, ένιωσα το φθινόπωρο. Ένιωσα την μελαγχολία του, τα χρώματά του, τις μυρωδιές του. Ανακάλυψα όμορφα χωριά στα γύρω βουνά, για περπάτημα,χαλάρωση, επαφή με την φύση.
Επιτέλους χειμώνας......

Shot with DSC-U30 at 2007-07-14

Shot with DSC-U30 at 2007-07-14
Επιτέλους τζάκι δικό μου, να καίει και να καίει και να καίει συνέχεια και συνέχεια.
Χριστούγεννα......
Τα πρώτα μας Χριστούγεννα στην καινούργια πατρίδα . Ανώμαλη προσγείωση στην μελαγχολία και στην νοσταλγία των φωτεινών μαγαζιών της πρωτεύουσας και του κόσμου, του πολύ κόσμου να κυκλοφορεί στους δρόμους. Ζεστό όμως το σπιτάκι μας με τους λιγοστούς, αλλά αγαπημένους μας ,ντόπιους φίλους . Η τεχνολογία των ηλεκτρονικών υπολογιστών στην διάθεσή μας. E-mails, Chating, MSN, τα πάντα για να μας ζεστάνουν με την παρουσία των δικών μας ανθρώπων απ την Αθήνα. Οι στιγμές της μοναξιάς μας όμως είχαν και τα πλεονεκτήματά τους. Ανακαλύψαμε το παιδί μας και μας ανακάλυψε και αυτό. Το αγαπήσαμε περισσότερο και μας αγάπησε και αυτό. Το ακούσαμε και μας άκουσε.
Πάσχα.......
Όχι άλλο Αίγιο, αποφάσισε η οικογένεια ομόφωνα. Καιρός να δούμε άλλους τόπους και ανθρώπους. Πάσχα λοιπόν φιλοξενούμενοι από μια αγαπημένη και ζεστή οικογένεια, όχι στην Αθήνα, αλλά στην Αράχωβα μακριά όμως από τα χλιδάτα μαγαζιά, κοντά στην οικογενειακή ζεστασιά και στην θαλπωρή των ημερών.
Καλοκαίρι……

Shot with DSC-P200 at 2007-07-14
μπάνια, μπάνια και πάλι μπάνια. Παράδεισος για την μικρή μου κόρη. Μπάνια στην θάλασσα που κράτησαν μέχρι τον Οκτώβρη και άρχισαν φέτος από τον Μάη. Ουζάκια, μπυρίτσες…..αλλά το σημαντικότερο, επισκέπτες από την Αθήνα. Σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο το σπίτι μας είναι γεμάτο από φίλους που μας θυμούντε και έρχοντε γεμίζοντας την φωλιά μας γέλια και φωνές.
Σε γενικές γραμμές περνάμε καλά. Δεν έχει φύγει όμως ακόμα, η Αθήνα, από μέσα μας. Εδώ στην επαρχία κάναμε, για πρώτη φορά πράγματα που δεν είχαμε φανταστεί. Γραφτήκαμε σε τοπικούς συλλόγους. Εγώ σε ορειβατικό, η γυναίκα μου σε χορευτικό. Και οι δύο μας προσπαθούμε να κάνουμε πράγματα τα οποία κανονικά, έπρεπε να τα είχαμε κάνει όταν ήμασταν πιο νέοι. Αλλά…..ποτέ δεν είναι αργά. Την μικρή θα την γράψω σε χιονοδρομικό σύλλογο και σε δύο χρόνια στον τοπικό ιστιοπλοϊκό. Είναι και αυτός ένας τρόπος ένταξης στην τοπική κοινωνία. Γίνεται στους τοπικούς συλλόγους πολύ καλή δουλεία και υπάρχει μεράκι και αγάπη, πραγματική αγάπη. Μαζί με αυτούς κι εμείς, κομμάτι ζωντανό τους.
Η ζωή, συνεχίζεται λοιπόν. Μια ζωή πολύ διαφορετική και αρκετά ενδιαφέρουσα. Δεν έχω ακόμα καταλήξει αν τελικά έκανα καλά που έφυγα. Ο χρόνος, ο οποίος είναι σοφός παντογνώστης, ξέρει και θα μου πει.

2007-07-06T23:02:00.000-07:00

Η πόλη φόρεσε τα γιορτινά της (Τα Κυριακάτικά της). Ο κόσμος έβαλε τα όμορφα ρούχα του, τα καλογυαλισμένα του παπούτσια, την γραβάτα, το σακάκι, το ψηλό τακούνι και πήγε να δει την παρέλαση κρατώντας την πλαστική σημαία, να δει τις τοπικές αρχές, τους επίσημους που ήρθαν απο την Αθήνα και μετα να ξεχυθεί στην πλατεία να πιει το ουζάκι του, να φάει το μεζεδάκι του.

Shot with DSC-P200 at 2007-07-06

Shot with DSC-P200 at 2007-07-06
Οι φωτογραφίες είναι από την πλατεία “Υψηλά Αλώνια” του Αιγίου, μιας από τις πιο όμορφες, ίσως, πλατείες της Ελλάδας. Μιας πόλης που αναζητά την ταυτότητά της, σε μια εποχή που τα πάντα τρέχουν με ταχύτητες φωτός. Μιας πόλης που εξακολουθεί να ζει από τις επιδοτήσεις της Ε.Ε. στα αγροτικά προιόντα χωρις να εχει σκεφτεί τι θα κανει όταν αυτές τελειώσουν. Μιας πόλης που εύκολα κατηγορεί τους πλούσιους γειτονές της χωρίς να εχει κάνει την αυτοκριτική της. Μιας πόλης της οποίας το ονομα και η ύπαρξη είναι αγνωστα πράγματα στην διαδρομή από την Κόρινθο μέχρι την Πάτρα, αποτελώντας απλά έναν κόμβο στην διαδρομη, γνωστό για τα τροχαία του ατυχήματα στο χειρότερο ισως σημείο της απαράδεκτης Εθνικής Οδού. Μιας πόλης που αναζητά το μέλλον της στις πλάτες των φοιτητών, στις καινούργιες σχολές Τ.Ε.Ι. που ανοίγουν στην πόλη. Μιας πόλης της οποίας οι νεοι , οσο και αν την αγαπούν, πρέπει να την εγκαταλείψουν για να μπορέσουν να ζήσουν, αυτοι και οι οικογένειές τους.Η ωρα πέρασε και οι θαμώνες της πλατείας ξεκινούν για να πάνε στα σπίτια τους για μεσημέρι. Τα καφέ και τα ουζερί αδειάζουν σιγά-σιγά για να μαζέψουν οι κουρασμένοι μαγαζάτορες τα τραπέζια, να ξεκουραστούν, και να ετοιμαστούν για το βράδυ, μιας και αυτό το ΣΚ της 28ης Οκτωβρίου είναι ολόκληρο μια γιορτη. Η πλατεία ησύχασε πια…..η πόλη κάθησε στο μεσημεριανό τραπέζι στο σπίτι της γιαγιάς και του παππού ή κάποιου συγγενή. Κουρασμένη πια θα βγάλει τα γιορτινά της και θα κοιμηθεί. Αυριο ξημερώνει Κυριακή…..Μεχρι την εργάσιμη Δευτέρα εχει καιρό να αγχωθεί για τα προβλήματά της…..Ειναι μακρύ το ΣΚ της 28ης Οκτωβρίου.