HOME (English with subtitles)

Μια εκπληκτική ταινία.
Πολλοί δεν θα συμφωνήσουν μαζί της. Σεβαστή η άποψή τους. Σημασία όμως δεν έχει , μόνο, η γνώμη του καθενός. Για εμένα σημασία έχει να την δουν, όσοι περισσότεροι άνθρωποι γίνεται. Αφιερώστε 1,5 ώρα απ την ζωή σας για να την δείτε. Στα βιντεο-κλαμπ μπορείτε να την νοικιάστε, για να έχετε και ελληνικούς υπότιτλους.
(Στο χρονικό σημείο, λίγο πριν το τέλος της, στο 1:30:14, έχει εικόνες και από την καμμένη Ελλάδα του 2007).
Καλή συνέχεια.

Απόστολος Ρίζος- Να ΄μαστε μαζί

Πέρασε σήμερα από το Αίγιο για μια συναυλία, ο Απόστολος Ρίζος. Ομολογώ ότι δεν τον ήξερα. Σήμερα όμως τον γνώρισα και κέρδισε έναν θαυμαστή…..ή μάλλον….. πολλούς θαυμαστές. Τόσους, όσους ήσαν στην πλατεία και τον άκουσαν.
Απόστολε….. σε περιμένουμε να έρθεις πάλι.


Στίχοι: Νίκος Ζούδιαρης
Μουσική: Νίκος Ζούδιαρης
Ερμηνεία: Απόστολος Ρίζος

Μ'άφησες σε κόσμο άγριο
"αύριο" μου είπες "θα 'ρθω αύριο"
και γω που χρόνια ζω εκεί
στης φαντασίας το κελί
Στα καινούρια μου τα όρια
έβαλα καινούρια περιθώρια
να μη με ψάχνεις σαν γυρνάς
να μπαίνεις μέσα να χωράς.

Η ζωή γλιστράει μέσα απ' τα χέρια μου
σαν άμμος ψιλή
Μια ευχή ανέβηκε στα χείλη μου
να 'μαστε μαζί

Όσο μεγαλωνει η απόσταση
τόσο δυναμώνει η απόφαση
να περιμένω σιωπηλά
σαν φλόγα εδώ στα σκοτεινά

Μ'άφησες σε κόσμο άγριο
"αύριο" μου είπες "θα 'ρθω αύριο"
και γω που χρόνια ζω εκεί
στης φαντασίας το κελί

31/5/2009.....Ανάβαση στον Κλωκό Αιγίου

Την Κυριακή 31/5, ανεβήκαμε με έναν φίλο στον Κλωκο. Ευκαιρία για να δω, σε τι κατάσταση είναι το βουνό, μετά τις φωτιές του 2007.
Τα συμπεράσματα είναι τα εξής. Νέα δέντρα (για πεύκα μιλάω, γιατί για έλατα ούτε κατά διάνοια) δεν βρήκαμε πουθενά. Πιθανότατα να είναι μικρό ακόμα το χρονικό διάστημα που πέρασε από τις φωτιές.
Κατά τ άλλα….πολλά χρώματα, αρώματα και μια αλεπού, την οποία δυστυχώς, δεν πρόλαβα να φωτογραφίσω.




Τα σημάδια της φωτιάς ….. παντού






Η κορφή της «Παναγιάς» στα 1779μ....


Και η θέα από αυτήν…
Χελμός…

Παρνασσός…

Ερύμανθος….

Παναχαικό....

Αίγιο….

Ένα όμορφο «μπαλκονάκι»....

Κάτι που ήθελα να κάνω χρόνια…..να ανοίξω βιβλίο επισκεπτών στο εκκλησάκι-καταφύγιο….



Επιστροφή στο χωρίο της «Φτέρης».....

Και καφές στην πλατεία, στον Πλάτανο…(Για την ιστορία….ένας ελληνικός και ένας φραπέ…..2,4€....μόνο)

Είμαστε ίσως η μοναδική χώρα στον κόσμο…..που από τα 1800μ υψόμετρο…σε 2-3 ωρίτσες…μπορεί κάποιος να βρεθεί στην θάλασσα για μπάνιο και ουζάκι…

West Corinthian Gulf

Vouraikos Canyon Descent 2008

Μια ονειρεμένη διαδρομή, ένα ταξίδι στην φαντασία. Ένα φαράγγι που πρέπει να διαφυλάξουμε, να προστατέψουμε. Το καλοκαίρι του 2007, η πύρινη λαίλαπα, του άφησε κάποια μικρά σημάδια. Ας ελπίσουμε ότι θα μείνει αλώβητο το φετινό καλοκαίρι, για να μπορέσουμε να το αφήσουμε, κληρονομιά στα παιδιά μας.

Πατρινό Καρναβάλι 2008

Καρναβάλι σημαίνει….. ελευθερία, διέξοδος, χαρά, διασκέδαση. Κανένας μας δεν σκεφτόταν τα προβλήματά του, την ρουτίνα του, γιατί απλά, ο χρόνος σταμάτησε τουλάχιστον για αυτές τις δύο ημέρες του Καρναβαλιού.
Υπομονή μέχρι το επόμενο.

Ανω-Διακοπτό (Κερνίτσα)

Χιόνι.....ευλογία Θεού.......μάνα εξ ουρανού για την καμένη Αχαϊκή Γη.

Σκοτώνουν τους λύκους

Την φωτογραφία μου την έστειλε ένας φίλος. Το περιστατικό έγινε πριν λίγες ημέρες, κάπου στα ορεινά της Στερεάς Ελλάδας. Αυτοί που το έκαναν, πέρα από το παράνομο της πράξης τους, δείχνει και την ανωμαλία που κουβαλάνε, αφού έδεσαν τα κουφάρια των λύκων σε δέντρο και τα έβγαλαν και φωτογραφία. Η φύση στην Ελλάδα καταστράφηκε το καταραμένο καλοκαίρι του 2007 από τις φωτιές, για τις οποίες, υπεύθυνος είναι ο άνθρωπος. Τώρα…..ο ίδιος ο άνθρωπος εξολοθρεύει και τα τελευταία απομεινάρια της άγριας ζωής. Γιατί??......για να περάσει ευχάριστα την ώρα του??.....μάλλον. Ένας βοσκός μου είχε πει παλιότερα ότι ο λύκος είναι άτιμο πράγμα και ότι σκοτώνει για πλάκα και όχι για να φάει. ΨΕΜΑ. Το μόνο ζωντανό του πλανήτη Γη που σκοτώνει για πλάκα είναι ο άνθρωπος. Ο Λύκος είναι ο κυριότερος εκπρόσωπος της άγριας ζωής. Η ύπαρξή του και μόνο, είναι ικανή να μας κάνει να κοιμόμαστε ήσυχα τα βράδια και να κρατάει την ελπίδα ζωντανή, ότι μπορεί τα παιδιά μας να προλάβουν να γνωρίσουν τις ομορφιές αυτού του πλανήτη.



http://www.wolf.org

Όνειρα στο χιόνι

Ο Βασίλης και η Μαρία. Δύο άνθρωποι που αποφάσισαν, πέρσι τέτοιον καιρό, να εγκαταλείψουν την Αθήνα και να χτίσουν την ζωή τους μακριά από αυτήν. Γέμισαν τις βαλίτσες τους με το όνειρο και τράβηξαν προς τα ορεινά μονοπάτια της Οίτης.
Εκεί έχτισαν μια ζεστή φωλιά, ένα καταφύγιο.










Ακόμα θυμάμαι την αφήγηση του Βασίλη για την νύχτα που έπεσε, το πρώτο φετινό χιόνι του χειμώνα. Εκεί, στο καταφύγιο το υποδέχτηκε, μόνος του, παρέα με τον σκύλο του, ξάγρυπνος όλο το βράδυ, με το τζάκι αναμμένο, με κεριά να φωτίζουν τον χώρο και απαλή μουσική.


Χρόνια σου πολλά Βασίλη. Να έχεις πάντα το χαμόγελο στα χείλη και να παραμείνεις, έτσι, ζεστός και ανθρώπινος μαζί με την Μαρία και τον τρυφερό……. βοηθό σου, τον Ραλφ.