Vouraikos Canyon Descent 2008

Μια ονειρεμένη διαδρομή, ένα ταξίδι στην φαντασία. Ένα φαράγγι που πρέπει να διαφυλάξουμε, να προστατέψουμε. Το καλοκαίρι του 2007, η πύρινη λαίλαπα, του άφησε κάποια μικρά σημάδια. Ας ελπίσουμε ότι θα μείνει αλώβητο το φετινό καλοκαίρι, για να μπορέσουμε να το αφήσουμε, κληρονομιά στα παιδιά μας.

Πατρινό Καρναβάλι 2008

Καρναβάλι σημαίνει….. ελευθερία, διέξοδος, χαρά, διασκέδαση. Κανένας μας δεν σκεφτόταν τα προβλήματά του, την ρουτίνα του, γιατί απλά, ο χρόνος σταμάτησε τουλάχιστον για αυτές τις δύο ημέρες του Καρναβαλιού.
Υπομονή μέχρι το επόμενο.

Ανω-Διακοπτό (Κερνίτσα)

Χιόνι.....ευλογία Θεού.......μάνα εξ ουρανού για την καμένη Αχαϊκή Γη.

Σκοτώνουν τους λύκους

Την φωτογραφία μου την έστειλε ένας φίλος. Το περιστατικό έγινε πριν λίγες ημέρες, κάπου στα ορεινά της Στερεάς Ελλάδας. Αυτοί που το έκαναν, πέρα από το παράνομο της πράξης τους, δείχνει και την ανωμαλία που κουβαλάνε, αφού έδεσαν τα κουφάρια των λύκων σε δέντρο και τα έβγαλαν και φωτογραφία. Η φύση στην Ελλάδα καταστράφηκε το καταραμένο καλοκαίρι του 2007 από τις φωτιές, για τις οποίες, υπεύθυνος είναι ο άνθρωπος. Τώρα…..ο ίδιος ο άνθρωπος εξολοθρεύει και τα τελευταία απομεινάρια της άγριας ζωής. Γιατί??......για να περάσει ευχάριστα την ώρα του??.....μάλλον. Ένας βοσκός μου είχε πει παλιότερα ότι ο λύκος είναι άτιμο πράγμα και ότι σκοτώνει για πλάκα και όχι για να φάει. ΨΕΜΑ. Το μόνο ζωντανό του πλανήτη Γη που σκοτώνει για πλάκα είναι ο άνθρωπος. Ο Λύκος είναι ο κυριότερος εκπρόσωπος της άγριας ζωής. Η ύπαρξή του και μόνο, είναι ικανή να μας κάνει να κοιμόμαστε ήσυχα τα βράδια και να κρατάει την ελπίδα ζωντανή, ότι μπορεί τα παιδιά μας να προλάβουν να γνωρίσουν τις ομορφιές αυτού του πλανήτη.



http://www.wolf.org

Όνειρα στο χιόνι

Ο Βασίλης και η Μαρία. Δύο άνθρωποι που αποφάσισαν, πέρσι τέτοιον καιρό, να εγκαταλείψουν την Αθήνα και να χτίσουν την ζωή τους μακριά από αυτήν. Γέμισαν τις βαλίτσες τους με το όνειρο και τράβηξαν προς τα ορεινά μονοπάτια της Οίτης.
Εκεί έχτισαν μια ζεστή φωλιά, ένα καταφύγιο.










Ακόμα θυμάμαι την αφήγηση του Βασίλη για την νύχτα που έπεσε, το πρώτο φετινό χιόνι του χειμώνα. Εκεί, στο καταφύγιο το υποδέχτηκε, μόνος του, παρέα με τον σκύλο του, ξάγρυπνος όλο το βράδυ, με το τζάκι αναμμένο, με κεριά να φωτίζουν τον χώρο και απαλή μουσική.


Χρόνια σου πολλά Βασίλη. Να έχεις πάντα το χαμόγελο στα χείλη και να παραμείνεις, έτσι, ζεστός και ανθρώπινος μαζί με την Μαρία και τον τρυφερό……. βοηθό σου, τον Ραλφ.

Ζωντανεύουν τα παιχνίδια την νύχτα των Χριστουγέννων?

powered by ODEO

Χριστούγεννα. Ίσως η ομορφότερη γιορτή του κόσμου. Τα Χριστούγεννα ήταν η μαγεία των παιδικών μας χρόνων. Βέβαια, από τότε μεγαλώσαμε και ανακαλύψαμε το μεγαλύτερο ψέμα όλων των εποχών. ΔΕΝ υπάρχει Άγιος Βασίλης. Αίσχος. Όλα ήταν και είναι κόλπα των εμπόρων, κόλπα της αγοράς. Πουλάει η γέννηση του Χριστού και όλοι θέλουν να μας τα πάρουν κλπ κλπ.
Αργότερα όμως, γίναμε γονείς και ξαναθυμηθήκαμε για λίγο την μαγεία αυτή. Την μαγεία του χιονισμένου δρόμου, του χιονισμένου χωριού. Ξαναγύρισαν οι παιδικές μας μνήμες μέσω των παιδιών μας. Προσπαθούμε να τους μεταδώσουμε τα παιδικά μας βιώματα τώρα που είναι μικρά, αγνά, πριν μεγαλώσουν κι αυτά και ανακαλύψουν την ματαιότητα, πολλών πραγμάτων στην ζωή τους.
Σήμερα στολίσαμε το σπίτι μας. Η μικρή μου κόρη, με μάτια που έλαμπαν, χάζευε το Χριστουγεννιάτικο δέντρο και όλα τα υπόλοιπα στολίδια που γέμισε με αυτά το σπίτι, η γυναίκα μου. Κάποια στιγμή με κοιτάζει και μου λέει, με ύφος συνωμοτικό, ότι η καλύτερή της φίλη στο σχολείο, της είπε, ότι τα παιχνίδια και τα στολίδια, τις μαγικές αυτές νύχτες πριν τα Χριστούγεννα, ζωντανεύουν και παίζουν και τραγουδούν μέχρι το πρωί. Φυσικά συμφώνησα, λέγοντας ότι …… κάτι έχω ακούσει κι εγώ. Και με την χαρά ότι δεν την κορόιδεψα, γι αυτό που είπε, πήγε για ύπνο.
Τα παιχνίδια ζωντανεύουν……..χμμμμμ….γιατί όχι. Φαντασία θέλει και καλή καρδιά. Άλλωστε, τα πάντα είναι σχετικά σε αυτήν την ζωή.















Βρε......μπας και αλήθεια ζωντανεύουν????

Τζάκι, ποπ-κορν και λικερ

Άναψα το τζάκι. Δύσκολα τολμώ να πω, μιας και οι πολυπόθητες βροχές των τελευταίων ημερών έχουν νοτίσει τα ξύλα. Αλλά…..τα κατάφερα, το άναψα. Τι λείπει?....Κάστανα …..ναι κάστανα, αλλά δεν έχω δυστυχώς. Μάλιστα….το βρήκα, θα φτιάξω ποπ-κορν. Εχω καλαμπόκι σίγουρα. Για να δω….έχω….. ωραία,…σε 2 λεπτάκια έτοιμα. Μύρισε όλο το σπίτι. Η μάνα μου, τα έφτιαχνε στην κατσαρόλα. Τώρα….ας είναι καλά η τεχνολογία με τα μηχανάκια που στο φτιάχνουν γρήγορα, και χωρίς καθόλου ατσαλιά σε δύο λεπτά. Ωραία κι ένα λικέρ σπιτικό και γρήγορα στον καναπέ να χαζεύω το αναμμένo τζάκι.
Σπίτι λοιπόν, ησυχία, το καταφύγιο του καθενός μας. Δεν έχει σημασία, αν είναι μικρό ή μεγάλο. Σημασία έχει να είναι και να το αισθάνεσαι σαν φωλιά.
Σήμερα ήταν μια δύσκολη ημέρα. Στην δουλειά, αρκετά τα προβληματάκια. Ραντεβού, στόχοι, αναφορές, γκρίνιες. Τώρα όμως αυτά τελείωσαν. Είμαι στην φωλιά μου. Ένας παλιός έλεγε το εξής. Όταν γυρνάς από την δουλειά σου, σκουπίζοντας τα παπούτσια σου στο χαλάκι της εξώπορτας, πρέπει να αφήνεις εκεί, μαζί με τις σκόνες, τα άγχη και τα προβλήματα της καθημερινότητας. Ποτέ να μην τα φέρνεις μέσα στο σπίτι σου, όπως ακριβώς κάνεις και με τις σκόνες. Έξω από την πόρτα σου ....τα πάντα.

Μικρές, χαζές αλλά πάρα μα πάρα πολύ χρήσιμες και υπερβολικά πολύτιμες οι μικρές απολαύσεις της ζωής. Τζάκι, ποπ-κορν και λικεράκι λοιπόν (καρυδι για την ακρίβεια). Στην υγειά σας.

Μια βραδιά με τον Φ.Πλιάτσικα

Καλώς μας ήρθες Φθινόπωρο

Οι τουρίστες έφυγαν πια, οι παραλίες ερήμωσαν. Η πόλη ένιωσε την ψύχρα του φθινοπώρου. Η ανεμελιά μπήκε στις ντουλάπες μαζί με τα καλοκαιρινά. Η πόλη απέκτησε ένα πιο μουντό χρώμα. Οι παραλίες άδειασαν και τα πρόσωπα έγιναν πιο σοβαρά, πιο κλειστά. Ήρθε το φθινόπωρο στην πόλη. Καιρός για ζεστά ροφήματα, ζεστά ρούχα και περισσότερη ανθρώπινη επαφή σε στέκια μελαγχολικά, αλλά πολύ πιο ατμοσφαιρικά, πολύ πιο ανθρώπινα.




Η φύση φόρεσε το άλλο της κουστούμι, το κουστούμι με τα έντονα χρώματα. Πόσο σοφή είναι… σε ένα μουντό, συνεφιασμένο περιβάλλον τόσα πολλά χρώματα. Αλλά και μυρωδιές.....πολλές μυρωδιές.






Ακόμα και τα καμένα δάση αποκτούν μια άλλη διάσταση, μαγική, απόκοσμη, αντάξια του ένδοξου παρελθόντος τους.





Καλώς μας ήρθες φθινόπωρο